Varens

Zij komen omhoog uit het duister
van een toen nog jonge planeet.
Waar dan nog de schepping in gang was,
een duister waar niemand van weet

Ze zijn, zonder bloemen en vruchten,
verborgen mysterie van leven,
dat ééns, na aeonen van zee-zijn,
naar stilte van wouden ging streven

Ze keren in tot zichzelven,
besloten in knop en beschroomd;
ontplooien zich dan in de schemer,
verheffen zich stil en verdroomd.

11 maart 1987
In: Planten-Ego

Comments are closed.