Armageddon

Wij leven dodelijk, maar sterven laat.
Wij schuiven ‘t weg, uit angst, niet meer te zijn.
Wij zien de Dood meer als een onverlaat
Dan als een vriend en troost in aardse pijn.
Uit zelfverheffing kennen wij geen maat,
Verzaakten inzicht voor verwaten schijn.
Dat de Voorzienigheid ons leven laat,
Voor die erkenning zijn wij thans te klein.
De schepping stellen wij gedurig bloot
Aan alomvattende finale Dood.
Wij, bang voor elke schram, beramen moord.
Wij achten ons voor God te wijs, te groot.
Wij hebben hem niet nodig in de nood.
Het zij zo: Satan heeft het laatste woord.

23 juli 1985
In: Hartgespan

Comments are closed.