Eiland

De wind raast in het zand;
regen zilt als aluin
breekt uit nevels en beidt
de ontstelde verlatenheid
van het zeegrijze duin.
Het ruige dreigende land,
door zeeën dreigend omschuimd,
ligt tot een sprong bereid:
waar de storm het omspant
breekt het ten hemel uit,
breekt, in kolken van zand –
door geen einder gestuit
heeft het de dood verzuimd.

19 augustus 1945
In:
Hartgespan
Poëzie, Natuur en Milieu

Comments are closed.