La condition humaine

Koren op je molen,
maar pek onder je zolen.
Lust en onlust botsen
als water klotst op rotsen.
Roept de wind naar buiten,
weigeren de kuiten.
Voert de reis naar binnen,
weifelen de zinnen.
Komt de Dood je halen,
roep je menig malen:
“Hein, respijt nog even,
gun me nog wat leven”.
Maar gaat hij dan zich wenden,
verga je van ellende.

Comments are closed.