Rediviva

Lichter dan de vogels in de kruinen
Wiegt de bloesem van mijn ongeduld
En ik jaag u na door alle tuinen
Die in uw betoov’ring zijn gehuld.

En ik zoek uw smalle rozevoeten
En ik zoek uw ranke ijle gang
En ik zoek uw ogen te ontmoeten
En de zilte sluiers van uw zang –

En ik hoor het rits’len van uw leden
In het berkenwoud dat gij verliet,
En ik zie de afdruk van uw schreden
In het zeezand – en gij weet het niet.

Somtijds hoor ik u van verre zingen
En ik zie het lachen van uw mond,
En de witte adem der seringen
Is uw geur en is uw wezens grond.

Ik hervind u in het lichte beven
Van de warme aarde in de nacht
En ik gaf u leven van mijn leven
En de wind is onze toverwacht.

15 september 1948

Comments are closed.