Odysseus

Gespannen elke vezel, elke spier,
De boog bezingt de dood van een rivaal.
Gestrekt en soepel als een wild jong dier –
zo zien hem velen voor de laatste maal.

Athena dank! Ze zijn thans ver van hier,
de Tartarus hoort nu hun schimmentaal.
Hij wenkt Telemachus, nog jong en fier,
en ledigt met hem samen een bokaal.

‘Verheug u, met uw moeder, om ons lot!
Bericht het haar dat ik ben weergekeerd
berooid, alleen, naar Ithaca, mijn land!’

Zij kwam, bevond hem oud, maar ongedeerd
en in zijn kracht nog jeugdig als een god.
Ze nam hem als vanouds weer bij de hand.

2-4-1987
In: Vier Dimensies, Kunst & Wetenschappen, en CD Jos Schoonen

Comments are closed.