Het levende hart van de zee

Het levende hart van de zee
nam het dode ding uit mijn borst
in zijn fonkelend ritme mee,
als had ik het nooit getorst.
Een last van aeonen zonk heen.
Haar deining stuwde mijn bloed.
Ik was niet langer alleen
en wachtte de laatste vloed.

19 augustus 1952
19-8-1952

Comments are closed.